Finansal model ve nakit yönetimi, gelir tablosu, bilanço ve nakit akışını ortak varsayımlarla ilişkilendirir; likidite ihtiyacını, işletme sermayesini ve finansman kararlarını birlikte görünür kılar.
Finansal model ve nakit yönetimi, şirketin büyüme hedefleriyle ödeme gücü arasındaki ilişkiyi kurar. Kârlı bir faaliyet planının hangi dönemde ne kadar nakit gerektirdiğini, tahsilat vadelerinin finansman ihtiyacını nasıl değiştirdiğini ve yatırımın bilançoya etkisini birlikte gösterir.
ODAK, gelir tablosu, bilanço ve nakit akışı projeksiyonlarını bütünleşik bir modelde birleştirir. Satış hacmi, fiyat, maliyet, yatırım, tahsilat ve ödeme varsayımlarının kaynaklarını belirleriz. Modeli yönetimin cevap aradığı sorulara göre kurar; gereksiz ayrıntı yerine kararları etkileyen ilişkileri öne çıkarırız.
Kısa vadeli nakit yönetiminde haftalık tahsilat ve ödeme görünümü, mevcut likidite ve kullanılabilir kredi limitleri önem taşır. İhtiyaca göre 13 haftalık nakit tahmini oluşturur, bunu aylık ve yıllık finansal projeksiyonlarla ilişkilendiririz. Böylece uzun dönem planıyla yakın dönem ödeme takvimi aynı veriye dayanır.
İşletme sermayesi çalışmasında alacak, stok ve ticari borç döngüsünü birlikte ele alırız. Müşteri limitleri, alacak yaşlandırması, vade uygulamaları ve tahsilat takibi; satışın nakde dönüşme hızını anlamaya yardımcı olur. Stok ve tedarikçi ödeme politikalarının ticari ilişkiler ile faaliyet sürekliliğine etkisini de değerlendiririz.
Baz senaryonun yanında satış düşüşü, maliyet artışı, vade uzaması veya finansman koşullarındaki değişiklikleri sınarız. Modelin düzenli kullanılabilmesi için veri kaynaklarını, güncelleme sorumlularını ve gerçekleşme karşılaştırmalarını tanımlarız. Çalışma sonunda yönetim, nakit açığının yalnızca tutarını değil, nedenini ve müdahale seçeneklerini de görebilir.
Büyüme veya yatırım planının kaynak ihtiyacı hesaplanırken, tahsilat ve ödeme dengesi bozulduğunda, bütçe ile nakit gerçekleşmeleri ayrıştığında veya finansman görüşmeleri için güvenilir projeksiyon gerektiğinde.
Modelin veri kaynakları, varsayımları ve güncelleme sıklığı başlangıçta tanımlanır. Gerçekleşen sonuçlar tahminlerle karşılaştırılır; önemli sapmalar açıklanır ve ileri dönem varsayımları gözden geçirilir. Bu düzen, modelin bir defalık rapor yerine kullanılabilir bir yönetim aracı olmasını sağlar.